Episiotomie

Zoals eerder geschreven is een episiotomie het inknippen van de bekkenbodem. In Nederland en de meeste andere Westerse landen is het gebruikelijk om een knip " midden en zijwaarts "te plaatsen, of anders gezegd: " schuin in je bil ". Gekeken naar de Nederlandse situatie krijgen minder dan 40% van de vrouwen een episiotomie tijdens hun bevalling. Een episiotomie wordt nooit zomaar gegeven, gebeurt altijd op indicatie, of anders gezegd: gebeurt altijd met een bepaalde reden.

Een aantal redenen kunnen zijn:

  • De baby heeft het moeilijk en de verloskundige wil daarom graag dat de baby zo snel als mogelijk is, geboren wordt .Door de weerstand van de bekkenbodem door de knip weg te nemen, kan het hoofdje sneller geboren worden.
  • Als de verloskundige de inschatting maakt dat het inscheuren méér schade op gaat leveren dan het zetten van een episiotomie.
  • De uitdrijving stagneert en de gynaecoloog gaat de geboorte bespoedigen door een kunstverlossing uit te voeren,bv. een vacuumverlossing.

 

Het hechten gebeurt nadat je verdoving hebt gekregen. Ook bij een episiotomie worden de verschillende lagen gehecht en is het afhankelijk van de gekozen hechttechniek of er hechting in de huid verwijderd worden op de 5de dag. De knip geeft tijdens de genezingsperiode over het algemeen meer pijn dan in vergelijking met een ruptuur, doordat het wondgebied ook in je bilspieren zit, spieren die je gebruikt tijdens beweging. Het is niet bezwaarlijk paracetamol te nemen tegen de pijn, maar bespreek dit wel met de kraamverzorgster en met de verloskundige. Soms ontstaat er ná het hechten een zwelling of een bloeduitstorting. Binnen 6 weken is de episiotomie genezen en hoor je geen pijnklachten meer te hebben.